nafs

                                                                                      

przez trawy co z liter

sole czerpią zimą

przez beton i złoto

martwy stos obrączek

jak koniec z początkiem

jak początek z końcem

przez wody co wyschły

chociaż miały płynąć

gdy zechciał Bóg złączyć

człowiek niech nie waży

choć waży ta chwila
z prawej ja po lewej

jak ziarno na bezplon

wpuszczam pędy w ziemię

bez śladu korzeni

w ziemi wietrząc azyl

zwietrzywszy ni razu

skargi ani grama

nie wyda byś pojął

cisza bywa zgodą

na długo i trudno

czas umiera młodo

ktoś powie to sacrum

we mnie tylko haram

zbyt zimno zbyt lepko

alkor ginie w mroku

ułomny to jeździec

wspak na palindromie

gna pośród i między

popatrz tak się boję

że zniknie zupełnie

zanim znajdę sposób

jak dotrzeć do niego

sama jeszcze nie wiem

by trafić na oślep

dosiąść posiąść zająć

i uciec przed czasem

z prawdą się zmagając

skąd wiedzie ta droga

dokąd droga wiedzie

2015