harfista

pokoi tysiąc w każdym czeka

od bezdotyków sztywna struna

na dłoń na oddech chodź nie zwlekaj

wpleć palce w dźwięki niech przesuną

pośród nich gładko jak do lędźwi

wodziłeś zwinnie jeszcze wczoraj

struna się miota gnie i pręży

odkryć następny pokój pora

zajrzyj rozkołysz śpiącą strzałę

u dwóch biegunów zniewoloną

napnij cięciwę puść z zapałem

grot złamie jabłko tuż nad głową

nim pierś opadnie otwórz trzecie

bądź ciszą w ciszy bielą w bieli

zgraj uniesienia sotto voce

z jękiem jęk dźwięku toń powieli

zabierze parą z ust ku nowym

piątym i szóstym i kolejnym

grają i kuszą byś otworzył

a zwiedzać mógłbyś tak bez przerwy

kończy się czwarty z trzech wymiarów

pokoi tysiąc w każdym czeka

twarda poduszka nędzny całun

na skroń la morte chodź nie zwlekaj



2012