rzeka

wyleję jak rzeka ze słów których nie ma

zawrócę bieg zdarzeń zwyczajnie ot tak

roztopem powodzią z histerią na brzegach

co klatkę wypełnia od piekła po dach

ze słów których nie ma zawisły na strunach

poległy pod dłonią nim skończył się tlen

niesforny mianownik dni nocy i dwumian

na pomoc lecący z oddali jak sęp

zawrócę bieg zdarzeń nie Syzyf a jednak

wbrew prawom fizyki i chemii na wspak

zatrzymam monument nie minie interwał

bez miejsca na osi z bilansem bez strat

powodzią się stanę nie pozna litości

kalendarz czy zdjęcie dzielone na dwa

bo kropla po kropli przeleję się w pościg

za mostem spalonym za dnem które znam

co klatkę wypełnia niech nazwą powietrzem

pod wodą pod ziemią pod skórą pod wiatr

zachłannym oddechem wciąż jeszcze i jeszcze

zasypiam jak ryba rzucona na piach

2013