continuum

S.H.

nie rodzę się od dawna

a już rzucamy sobą

zabawy w piekło-niebo

nie kończą się nad ranem

rozmowy ślepe tory

donikąd nas nie wiodą

nie rośnie w głowach jutro

a w id uwiera zamęt

nie rodzisz się od dawna

nawlekasz tylko noce

i z każdym dniem od nowa

rysujesz czarny chaos

zamknięty w światło latarń

samotny świt migoce

bo z czego czerpać więcej

gdy siebie wciąż za mało

lecz jednak jest coś jeszcze

za małpą i za wieżą

za twarzą z mgieł utkaną

co włóczy się bez mapy

od nigdy do być może

ósemki zimne leżą

jak wieczność bez objawień

ten sen

i tylko taki

2013