wrony

siedziały wrony na brzozie

i rozprawiały o mrozie

bo przecież zima za pasem

a na polanie pod lasem

właśnie zakwitły krokusy

mamy już tego po uszy

krakały jedna do drugiej

ja tam upałów nie lubię

bo słońce pani kochana

tylko przeszkadza mi z rana

tęsknię oj tęsknię za zimą

mrozem i śnieżną pierzyną

tymczasem mrozu ni śladu

nie mogą więc dojść do ładu

bo chociaż pora na święta

zimy już nikt nie pamięta

zaszył się mróz na hawajach

letnią się bryzą upaja

tańczą mu panny aloha

słonko spogląda z wysoka

i nagle cóż to - się ściemnia?

czyje to skrzydła - gołębia?

to nie gołębie lecz wrony

z każdej dopadły go strony

krzyczą i dziobią do kości

a mróz się miota i złości

chciały go zabrać do domu

niechby na święta choć chłodu

śnieżku choć odrobinę

dał pod choinkę na zimę

lecz tak usilnie dziobały

że się rozmroził mróz cały

siedzą zmartwione na dębie

nie będzie zimy nie będzie

2013