11

coś mi każe czekać coś mi każe wracać

coś mi każe wierzyć że tam ciągle jesteś

chociaż kra na rzece w blizny już zarasta

chociaż wiatropalne z wód powstają deszcze

czary albo mary z drugiej strony lodu

całkiem żywa postać wątła jak kompromis

wali pięścią w taflę z liter liczb i planów

w ciszy - dumna rzeka krzyku nie uroni

pod prąd niesie prawdę z prądem urojenia

krwią zabiela usta tysiąc macek nagle

wbija się i kruszy to co w nas więzieniem

jeden błysk pod czaszką jedna myśl - przepadłem

odtąd znikam za dnia i przed sobą samym

chowam się pod skałę głaz przygniata skronie

w rzece wir majaczy jeszcze czuję jakbyś

była tu przed chwilą co ma wisieć - tonie

2014