22

stalowy golem gładzi wzgórza

z ust ciekły azot zmywa słowa

kłębią się chmury idzie burza

w szklance znów próżni jest połowa

większa i taka której nie ma

napisz nas jeszcze raz od nowa

jeszcze mniej kiedyś więcej nigdy

z larwy przekształcam się w imago

w skrzydłach złożonych do modlitwy

niech mnie w kokony do snu kładą

zanim koleją rzeczy zwykłych

z ziemią się stopię w wietrzną całość

napisz nas jeszcze raz bez rozstań

bez armii liter co z zapałem

zgliszcz po spalonych dawno mostach

szuka jak gdyby mogła znaleźć

miało w nas zostać coś do końca

a przeminęło tylko z ciałem






2014