lalka

pali nas złe słońce skrzydła ważą tonę

a ja ciągle wyżej wzbijam się i wyżej

ciebie już tam nie ma ciebie już nie słyszę

to kikuty ramion syczą skwierczą płonę

marne mieć na zgubę jako i my sami

tyle nam odgryzie z kromki kpiny platon

wieczór nas nakarmi snem bo tylko na to

czekać będzie trudniej czego nie poznamy

coś co we mnie żyje co się jeszcze liczy

poza przekonaniem  że to wszystko w imię

prawdy cień niczego złapać chce za szyję

dławi ością w gardle wielkim będąc niczym

nic mnie nie nakręca jak mechanizm lalki

robię kilka kroków w przód i jeden w przepaść

głupia taka lalka głupia albo ślepa

myślisz a tymczasem ona nadal patrzy

prosto i przed siebie chociaż żadnej drogi

droga którą przyszłam dawno znikła z mapy

czas się był zasiedział nie mam nic poza tym

czego mi nie dałeś i nie nazwę moim

ciepła taka przepaść najcieplejsza z trumien

biegnę skaczę wpadam spadam lecę

frunę

2014